فــرصــت

    آن ها كه ريشه هاي رودخانه را مي دانند و درخت هزار شاخه ي دلتا را
    هميشه از كناره ي نيزاري مي روند
     كه در ميانه ي آن در نا مجسمه ي هجرت است
    و خواب غزال
     در سبلت پلنگ بخار مي شود
    تو با زبانه هاي ‌آتش برقص و شعله ارمغان خواهران علف كن   
    ما آب را دامن مي زنيم و آب آفتاب را
    همين گونه مضاعف مي شود لبخند نه اخم
    و چون به ستوه آمديم از سرسبزي بهار
    گل زردي از تابستان مي گيريم و شقايق سرخي
    از نيش خار به سرانگشتان 
    پاييز واژهي پدراست
    شلاق و ... هيچ
    زمستان روياي جانور قطبي است
    بهار نوزاد مقدر است و عزيزترين فرزند
    تو جنگلها و بادها را هيزمكش حريق كن
    ما
    بر گرفته رخ از لهيب به تماشاي خواب كودك نشسته ايم

 مثل شبي دراز
با هر چه روزگار به من داد
با هر چه روزگار گرفت از من
مثل شبي دراز
در شط پاك زمزمه خويش مي روم
با من ستاره ها
نجواگران زمزمه اي عاشقانه اند

و مثل ماهيان طلايي شهاب ها
در بركههاي ساكت چشمم
سرگرم پرفشاني تا هر كرانه اند
همراه با تپيدن قلبم پرنده ها
از بوته هاي شب زده پرواز مي كنند
گل اسب هاي وحشي گندمزار
از مرگ عارفانه يك هدهد غريب
با آه دردناكي لب باز مي كنند
با هر چه روزگار به من داد هيچ و هيچ
با هر چه روزگار گرفت از من
با كولبار يك شب بي ياد و خاطره
با كولبار يك شب پر سنگ اختران
تنها ميان جاده نمناك مي روم
مثل شبي دراز
مثل شبي كه گمشده در او چراغ صبح
تا ساحل اذان خروسان
تا بوي ميش ها
تا سنگلاخ مشرق بي باك مي روم

                                                   شعری دیگری  از استاد خاموشی اهدایی از دوست خوبم شکوفه یاس

روحش شاد و يادش زنده
"جاده يعني" از منوچهر آتشی
________________
جاده گفتي يعني رفتن ؟
جاده يعني تكرار همين واژه ؟
دريغ
دوست دانايم دانا باش
كه حقيقت بس غمناكتر است
جاده رفتن نيست
كه تو بتواني با آساني
چند كمند
سوي آفاقي چند
از پي صيد ابعاد زمان اندازي
كه به دام آري آهوهاي مي روم و خواهم رفت و خوا...
كه به بند آري ‌آهوهاي چست زمان را
جاده رفتن نيست
جاده مصدر نيست
جاده تكرار يك صيغه ي غربت بار است
جاده يك صيغه كه تكرارش
گردبادي است كه با خود خواهد برد
كه برد
هر چه برگ و بر باغ دل تو
هر چه بال و پر پروانه ي پندار مرا
جاده رفتن نيست
جاده طومار و نواري نه و جوباري
جاده يعني رفت
رفت
رفت
همين

و این هم برگ گلی اهدایی از دوست عزیز دیگرم  زیر درخت آرزو 

دوست عزیز و فهیمم آقا مهدی چندی است با راه اندازی وبلاگ تنبـــور شمس کار بسیار ارزنده ای را شروع کرده به این وسیله خواستم دوستانی که علاقه به موسیقی سنتی ایران دارند از مباحث زیبای مطرح  شده استفاده کنند

آتش عشق

آتش عشق تو در جان خوشترست

دل ز عشقت آتش افشان خوشترست

هر كه خورد از جام عشقت قطره‌اي

تا قيامت مست و حيران خوشترست

تا تو پيدا آمدي پنهان شدم

زان كه با معشوق پنهان خوشترست

درد عشق تو كه جان مي‌سوزدم

گر همه زهرست از جان خوشترست

درد بر من ريز و درمانم مكن

زان كه درد تو ز درمان خوشترست

مي نسازي تا نمي‌سوزي مرا

سوختن در عشق تو زان خوشترست

چون وصالت هيچ كس را روي نيست

روي در ديوار هجران خوشترست

خشك سال وصل تو بينم مدام

لاجرم در ديده توفان خوشترست

همچو شمعي در فراقت هر شبي

تا سحر عطار گريان خوشترست

حضرت فريدالدين عطار نیشابوری

  شرح حال کاملی اززندگی  حضرت شیخ در وبلاگ پـــرده پنـــدار

تصویر یک      تصویر دو           تصویر سه             تصویر چهار               تصویر پنج   

آتش و . . .

مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکیست

ای غلط کرده ره کوچه ی ما ، خانه یکیست

             هرکس از جام ازل گرچه به نوعی مستند

        چشم مست تو گواهست  ، که پیمانه یکیست

                             صورت و آدم و حوا به حقیقت دام است

                                 معنی آدم اگر یافته ای دانه یکی است

                                          اختلافی ز ره صورت اگر هست چه باک

                              آتش و شمع و شب و مجلس و پروانه یکی است

                                                   هر کس از روی صفت یافته اسمی و رنه

                                                        مفلس و محتشم و عاقل و دیوانه است

                                                             چشم احول ز خطا گر چه دو بیند  یک را

                                                روشن است این که دل و دلبر و جانانه یکی است

                                                                           چون نسیمی طلب گنج بقا کن به یقین

                                                                 شاه و درویش در این منزل ویرانه یکی است

 *سید عماد الدین  نسیمی

گرامیداشت  استاد ناصر فرهنگ فر در وبلاگ

 آستــــــــــــان جـــانـــان