تبليغاتX
کلک خیال انگیز

 

استاد فرهاد فخرالدینی از آهنگسازان ایرانی است. استاد فرهاد فخرالدینی به سال ۱۳۱۶ هجری شمسی در شمال باختری ایران در منطقه آذربایجان زاده شد. پدرش از ادیبان صاحب نام بود و این امر باعث شد که فرزندان او نیز به امور هنری گرایش پیدا کنند. او  ویلن را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب نمود و مدتی نیز از محضر استاد   ابوالحسن صباکسب فیض نمود. او در ادامه از محضر استاد تجویدی نیز بهره مند شد و وارد دوره عالی هنرستان موسیقی شد. هنوز تحصیلاتش را در این هنرستان عالی به پایان نرسیده بود که از سوی ریاست وقت هنرستان، - استادحسین دهلوی به تدریس در همان هنرستان دعوت شد.

فرهاد فخر الدینی، در طول زندگی هنری خویش به جز آهنگ سازی، به امور پژوهشی نیز پرداخته است و در این زمینه به بررسی ریتم در موسیقی قدیم ایران علاقه‌مندی بیشتری نشان داده است. او که هم اکنون رهبر ارکستر ایران است با این ارکستر سفرهای متعددی به کشورهای خارجی داشته است.

فرهاد فخرالدینی بخشی از هویت ذهنی ماست.
بسیاری از آهنگ هایی كه او ساخته، ساكن ابدی حافظه ما شده است. در میان آهنگسازانی كه مروج موسیقی مدرن و علمی در ایران بوده اند، كمتر كسی توانسته است همچون فخرالدینی به آثارش طعم و رنگ كاملاُ ایرانی بدهد. شاید بتوان او را آهنگسازی دانست كه توانسته اركستراسیون ایرانی را ابداع كند؛ یعنی گونه ای سازبندی كه گرچه به تمامی با روش ها و ابزار آلات موسیقی كلاسیك غربی منطبق است، چنان رنگ آمیزی ایرانی دارد و چنان با غزلیات حافظ و سعدی جفت و جور می شود كه گویی حافظ هم هنگام سرودن غزل در حس و حال همین آهنگ ها بوده است.


بوي باران، بوي سبزه، بوي خاک
           شاخه‌هاي شسته، باران خورده، پاک
                                         آسمان آبي و ابر سپيد
                                                            برگهاي سبز بيد
                                                                عطر نرگس، رقص باد
                                                                         نغمه شوق پرستوهاي شاد
                                                                                  خلوت گرم کبوترهاي مست

                                      نرم نرمک مي رسد اينک بهار

             خوش به حال روزگار
                     خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها
                             خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها
                                     خوش به حال غنچه‌هاي نيمه‌باز
                                            خوش به حال دختر ميخک که مي خندد به ناز
                                                   خوش به حال جام لبريز از شراب
                                                           خوش به حال آفتاب

                               اي دل من گرچه در اين روزگار

                                          جامه رنگين نمي‌ پوشي بکام
                                                باده رنگين نمي ‌بيني به جام
                                                     نقل و سبزه در ميان سفره نيست
                                                              جامت از آن مي که مي ‌بايد تهي است
               اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم
                               اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
                                                  اي دريغ از ما اگر کامي نگيريم از بهار
                                                                      گر نکوبي شيشه غم را به سنگ
                                             هفت رنگش مي‌شود هفتاد رنگ

شعر از استاد فریدون مشیری

 

2 نوشته شده در  یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 23:31  توسط سیاوش تی  |