در گذشته مهرگان در روز 16 مهر برگزار مي‌شده ولي به خاطر تغيير در تقويم در سال 1304 هجري و برداشتن پنجه‌ي دزديده شده(پنجه‌وه) از پايان سال و قرار دادن شش ماه 31 روزه در تقويم به 10 مهر تغيير پيدا كرد و به همين مناسبت جشن مهرگان از 10 مهر شروع و تا 16 مهر ادامه دارد.

از نظر تاريخي؛ در مهرگان پايه‌هاي سلطنت ضحاك ماردوش كه ماران شانه‌هايش از مغز جوانان خورش مي‌كردند ، با فرياد دادخواهي آهنگري كاوه نام لرزيدن گرفت و با افراشته شدن درفش كاوياني و خيزش ايرانيان به رهبري فريدون، 1000 سال ستم و بيداد ضحاك تازي به پايان رسيد شايد اين كه بيشتر تاريخ‌نويسان بر مردمي‌بودن اين جشن قلم مي‌زنند، به اين سبب است كه مهرگان يادآور پيروزي بر بيداد و ستم زمانه بوده است.

اينكه مهرگان با واژه تازي‌شده‌ي مهرجان وارد زبان و قلمرو فرهنگي كشورهاي مسلمان عرب‌زبان گرديد و امروز در بسياري از اين كشورهاي آسيايي و آفريقايي واژه‌هاي مهرجان به مفهوم فستيوال و جشن كاربرد دارد،‌ نشانه‌ي ديگري است بر فر و شكوه اين جشن.

و در اين ميان برخي از تازيان اين جشن ملي ما را با چنين عنواني بيان كرده‌اند:

حضرت صادق (ع) درباره اين روز گفته است : در اين روز جبرييل امين به رحمه العالمين نازل شد. در اين روز اميرالمومنين (ص ) به فرموده سيد المرسلين پاي بر دوش مقدس آن سرور گذاشته خانه كعبه را از بت ها پاك ساخت.

از ديدگاه ديني؛ پيوند مهرگان با ميترا و مهر(مهر يكي از خدايان پيش از زرتشت بود كه پس از زرتشت به فرشته‌ي آفريده اهورا مزدا در آمد) هم نشان از پيشينه‌ي اين جشن كهن دارد.

اگر بخواهيم از ديدگاه نجومي اين جشن را بررسي كنيم ؛ مي‌يابيم كه مهرگان چند روز پس از اعتدال پاييزي جشن گرفته مي‌شود و جشن برداشت محصولات كشاورزي است.

 درست است كه ما نمي‌توانيم اين روز را همانند گذشته جشن بگيريم ، اما در چهارچوب اعتقادات و افكار امروزمان ، بر ما است كه خاطره اجدادمان را گرامي بداريم و مهرگان را تا ابد ارج نهيم. باشد كه مهرگان را بيش از اين گرامي بداريم؛به اميد پيروزي كاوه‌ها و فريدون‌ها بر ضحاك‌هاي زمانه