تو ای پری کجایی؟
(سرگشته)

شبی که آوای نی تو شنيدم
چو آهوی تشنه پی تو دويدم
دوان دوان تا لب چشمه رسيدم
نشانه ای از نی و نغمه نديدم
تو ای پری کجايی؟
که رخ نمی نمايي
از آن بهشت پنهان
دری نمی گشايي
من همه جا پی تو گشته ام
از مه و مه نشان گرفته ام
بوی تو را ، ز گل شنيده ام
دامن گل از آن گرفته ام
تو ای پری کجايی؟
که رخ نمی نمايي
از آن بهشت پنهان
دری نمی گشايی
دل من سرگشته توست
نفسم آغشته توست
به باغ روياها چو گلت بويم
در آب و آيينه چو مهت جويم
تو ای پری کجايي
در اين شب يلدا ز پی ات پويم
به خواب و بيداری سخنت گويم
تو ای پری کجايي
مه و ستاره درد من می دانند
که همچو من پی تو سرگردانند
شبی کنار چشمه پيدا شو
ميان اشک من چو گل واشو
تو ای پری کجايي؟
که رخ نمی نمايي
از آن بهشت پنهان
دری نمی گشايي
خواننده : حسين قوامي(فاخته)
آهنگساز: مهندس امير همايون خرّم
دستگاه: همایون
شاعر: هوشنگ ابتهاج

هوشنگ ابتهاج(الف -سایه) در سال ۱۳۰۶ در شهر رشت زاده شد
دوره آموزش دبستاني را در همين شهر و آموزش دبيرستاني را در تهران پايان رساند
وي مدتي را به عنوان مدير كل شركت دولتي سيمان تهران به كار اشتغال داشت از سال ۱۳۵۰تا ۱۳۵۶ نيز برنامه گلهاي تازه و گلچين هفته راديو ايران را سرپرستي مي كرد
او در دوران دبيرستان اولين دفتر شعر خود را به نام نخستين نغمه ها منتشر كرد
وي با سرودن شعر هاي عاشقانه آغاز كرد اما با كتاب شبگير خود كه حاصل سالهاي پر تب و تاب پيش از ۱۳۳۲ است به شعر اجتماعي روي آورد