مگر چشم از زبان صادقانه تر سخن نميگويد؟

مگر نه  اشك، زيباترين شعر، بي تابترين عشق و گدازانترين ايمان

و داغترين احساس و خالص ترين " گفتن" و لطيف ترين"  دوست داشتن "است

كه همه ، در كوره يك دل ، بهم آميخته و ذوب شده اند و قطره اي گرم شده اند نامش

اشك؟

هرگز چشم به راه خورشيد نبودم ، انتظار روز ، در عمق

ناپيداي روح بي قرارم ، مدفون شده بود و از او،

جز گوري ، برجاي نمانده بود